شاخصه های قانونی رای قوی

شاخصه های قانونی رای قوی

اگر قاضی دادگستری هستید و می خواهید بدانید چگونه یک رای قوی و محکم صادر نمایید و یا اینکه اگر وکیل دادگستری هستید و می خواهید برای سنجش رای محاکم یک سنگ محک توانا داشته باشید ، با ما همراه باشید تا شاخصه های قانونی رای قوی را بررسی کنیم . در این پست ما ویژگی های یک رای قوی را برخواهیم شمرد .

شاخصه های قانونی رای قوی

شاخصه های قانونی رأی قوی

در قوانین مختلف از جمله قانون آیین دادرسی مدنی آیین دادرسی کیفری معیارهای رأی قوی و محکم به شرح ذیل بیان شده است:

  • مستدل بودن رأی بدین معنا که رأی دادگاه علاوه بر مقرون بودن به دلایل و مدارک قوی باید با استدلال همراه باشد. این استدلال می تواند در پاسخ به استدلال طرفین یا یکی از آنان و یا به عنوان تبیین مدلول حکم بیان شده باشد.
  • مستند بودن رأی به قانون و رد صورت عدم امکان استناد به قانون مستند به منابع معتبر یا سایر مآخذی که در اصل ۱۶۷ قانون اساسی و ماده ۳ قانون آیین دادرسی مدنی و ماده ۲۱۴ قانون آیین دادرسی کیفری مورد تاکید واقع شده است.
  • رأی دادگاه باید در خصوص مورد خاص صادر شده باشد. به عنوان مثال اگر مورد نزاع خلع ید از یک پلاک ثبتی است، دادگاه باید در همین خصوص نفیا یا اثباتا تعیین تکلیف کند نه اینکه به طور عام تصرف در ملک دیگری را ممنوع سازد.
  • رأی دادگاه نباید کلی باشد بلکه باید خصومت را برای همیشه فصل نماید. به عنوان مثال در دعوای مطالبه خسارت دادگاه نمی تواند به طور کلی خوانده را به پرداخت خسارت، و در امر کیفری به صورت کلی به حبس یا تعزیر دیگر محکوم کند. بلکه باید در خسارت میزان آن، در حبس مدت آن و در جزای نقدی مبلغ آن را معین نماید.
  • ذکر مشخصات اصحاب دعوا یا وکیل یا نماینده قانونی آنان از ضروریات دیگر رأی دادگاه است. به عنوان مثال چنانچه شکات یا خواهانها متعدد باشند دادگاه نباید به جای ذکر مشخصات تک تک آنان، از عنوان شکات یا خواهانها استفاده کند.
  • رأی دادگاه باید صریح و روشن باشد به نحوی که مخاطب، مقصود و مدلول رأی دادگاه مبهم باشد از قوت آن کاسته خواهد شد هر چند مطابق قانون، دادگاه پس از صدور رأی موظف به رفع ابهام از آن است.
  • در مفاد رأی دادگاه نباید تضاد بوده و یک قسمت از رأی، قسمت دیگر را نقض کند. به عنوان مثال دادگاه نمی تواند شرط ضمن عقد را باطل و مبطل عقد دانسته و در عین حال به صحت معامله و بی اعتباری شرط ضمن آن حکم داده باشد، زیرا آگر شرط باطل و مبطل عقد است، صدور حکم به صحت عقد معنا ندارد.
  • دادگاه نباید خارج از خوسته خواهان انشاء رأی نماید. در این صورت هر چند حسب مورد، موضوع مشمول قواعد اعاده دادرسی یا فرجام خواهی است، اما چنین حالتی حاکی از فقدان قوت در رأی است.
  • رأی باید مسبوق به تحقیقات جامع و مکفی باشد و در صورتی که رأی دادگاه علاوه بر شرایط فوق الذکر متکی به تحقیقات جامع نباشد مورد از موارد نقض در مرجع بالاتر خواهد بود.
  • رأی دادگاه باید به نحوی تنظیم شود که مراجع مافوق بدون ابهام پی ببرند رآی مذکور در مقام تعیین تکلیف ماهوی اختلاف است یا در شکل دعوا صادر شده است.
  • رأی باید بیانگر تساوی نظر قاضی نسبت به طرفین در مخاطب قراردادن آنها باشد هر چند حسب رسالت قضاوت یکی محکوم و دیگر حاکم باشد.
  • قابلیت یا عدم قابلیت اعتراض یا تجدید نظر خواهی و مرجع رسیدگی به آن در رأی تصریح شود.

 

نظر بدهید

avatar